SORULARIMIZ BIÇAK , SÖZLERİMİZ KURŞUN OLMASIN

Yıllar önce ilkokula başladığım yıllarda babam benimle konuşmuştu.Konuşmasında kulağıma küpe olsun diye bir çok şeyden bahsetmişti.BUnlardan benim aklımda kalan cümlelerden bir tanesi vardı ki bu cümle benim bütün hayatımı tahakkümü altına almıştır. İyi mi olmuş yoksa ...bilemiyorum.
İŞte o cümle "kimsenin bir kuruşunu yeme,yani kim sana bedava bir şey verirse asla alma." Eğer yanılırda alırsan ki o aldığını geri ödemeye ne paran yeter ne de ömrün. Onun için asla kim olursa olsun hiç kimseden bedava bir şey kabul etmiyeceksin" .
SEn verebilirsin ama onlardan alamazsın.Aldığın şey bedava olduğu için hergün o kadar çabuk büyür ve çoğalır ki onu geri ödemeye asla gücün ve ömrün yetmez. Bu söz bu günkü gibi kulağımda çınlamaktadır.Yaptım.Babamın söylediği bu söze harfiyyen uydum.Asla kimsenin bir kuruşunu kendime karmadım ve karıştırmadım.Asla yemedim.Yemek için çok fırsatlar önüme serildi. yemek içinde öyle aç olduğum zamanlara denk geldi ki ama iki dişimi birbirine sıkmasını daima başardım.Bu gücü önce Allahtan sonrada babamdan aldım.
Bana böyle bir tembihte bulunduğu için Allah babamdan razı olsun.Mekanı nur cennet olsun.
Evet asla ve asla kimsenin bir kuruşunu kendi cüzdanıma koymadığim ,yakınlarımdan olup kendi işini yapayım diye bana güvenip parasını veren kişi ,işini yapıp bitirdiğim de emeğime ve harcadığım efora karşılık asla bir kuruş almadığım halde , ben ondan teşekkür beklerken, o bana arabanı benim paramlan aldın deyil mi? diye sorması bana yetti de arttı bile. Hayır dedimse de , hiç mi faydası olmadı diye sorması ,bana ikinci kurşunu sıktı. Allah şahidimdir.İspatını Allah a bıraktım.Çünkü benim o kadar gücüm yok ki. Nasıl ispat edeyim.Bana böyle bir şey sorulacağını,benden şüphe duyulacağını aklımın köşesinden geçirseydim ki kendimden şüphe duyardım ve de faturalı ispat yoluna gidebilirdim ki bu da kendime güvenmediğimi göstermek olmaz mıydı ? Bana yapmamı söylediği iş perekende ve pazarlıklı iş olduğu için kesin ispata imkan olamayacağından asla ve asla böyle bir işi kabul etmezdim. Bana güvenemediğini anlardım ve asla işi kabul etmezdim. Beni tanıyan diğer tanıdıklar bu işi para "maddiyat" karşılığı yaptığımı söyleyip durdular.Ben hayır sadece iyilik için yaptığımı söyleyince de asla inanmadıklarını söylediler.Böyle bir şey bedava yapılır mı? diye homurdanarak bana salak ,yalancı muamelesi yaptılar.Elinden mi alıyoruz ne gizliyorsun yüzüme diyen oldu.İşi yapmam için bana parayı banka havalesi ile adıma yolluyorlardı ama ben gelen parayı bankadan her çekerken bankanın dışında iki kişi beklerdi para almak için.Çünkü her seferinde şuna şu kadar, şuna da şu kadar ver diye
telefonla bana talimatı verirdi parayı havale edeceği zaman.Bende o bekleyenlere denen kadar parayı verirdim.Ama bana 5 yollanıyorsa her seferinde o kişilere verdikden sonra kendi elime işi devam ettirebilmek için.ancak gelen paranın çeyreği kalıyordu. Ve o parayı işe yettireceğim diye gıdım gıdım pazarlık yapıp çingenelik yapmadığım işçi ve usta kalmadı . o iş için Piyasaya o kadar çok borçlandım ki asla idare edemez duruma geldim.Maaşımı alıp o borçlara gıdım gıdım dağıttığım aylar oldu.
Nihayet inşaatını bitirdiğim iş yerini açtım .Açmak zorunda idim çünkü piyasaya çok borç vardı.Bana inşaat için gönderdikleri para gözlerine çok fazla geliyordu zaten .Asla da para lazım diyemiyordum.Neyse iş yerini açtım ve baya da çalışmaya başladı ve piyasadaki porçları aciliyet sırasına göre ödemeye başladım.Boçların yarısından fazlasını ödemiştim ki,Orada çalıştırdığım birisi o da yakınım dı. Bir gün gelenlerin listesini tuttuğunu gördüm. "Neden tutuyorsun ? zaten gelenler ajandalara yazılıyor.İkinci işe gerek yok" deyince "bana gelenlerin listesini tutmam söylendi , günde kaç lira giriyor diye bakacak miş " diye cevap verince ,ha tamam yavrum devam et dedim ama o anda beni kurban bıçakları ile kestiler doğradılar yere bir damla kanım akmadı.Bana güvenilmediğini o an anladım."BAYA ERKEN ANLAMIŞIM DEĞİL Mİ? ". Ya o anda hesaplarıma baktım ki sadece elimde piyasaya yaptığım taksit listeleri var.Zaten her aldığım ve her ödediğim beş kuruşun ister istemez çeteresini tutmuşum.Tutmak zorundaydım.Çünkü hanki esnafa ne borcum var hanki ustaya ne borcum var diye kendime bir ajanda tutuyordum o var elimde.O da öyle gidim gidim hesaplarla dolu ki anla anlayabilirsen.

Anlatmak istediğim şu ki; o gün beni kestiler , ondan sonra iki kez de kurşun yedim ya asla kanım akmadı.Çünkü bende ki kan içime aktı.Kafamı sabahlara kadar vurduğum duvarlara aktı.Nefret ettim kendimden .Bir insan artık bu kadar salak olur yani.Onlar benim hırsız olduğumu düşünüyor..... bense harika bir iş çıkardım diye teşekkür bekliyorum.
Ne kadar salakmışım.
Ama sadece merak ettiğim bir şey var.Acaba bana bu işi para karşılığında yaptığımı düşünenler,bu işi bana veren tarafa "bana kaç para verdiklerini sormuş mudurlar? Veyahut sormaya cesaret edememiş midirler ? Veyahut sormuşturlar da cevap olarak "ona araba aldım yetmez mi" cevabını mı verdiler.Yoksa ona ev verdim ya mı dediler.ÇOK MERAK EDİYORUM,ÇOK
O işi bana teklif etmeden bir sene önceden beri ben arabamı almıştım her ay ödemesini yapıyordum ama araba bana henüz gelmemişti.Çünkü arabayı Çelik motor Şirketi vasıtasıyla fabrikasından ismarlamıştım zaten.Ben bunun senetlerini çıkarıp onlara gösterebilirdim hanki tarihte ,hanki saatte şu yakınıma şu parayı ver dediyse onu verdim ve kendime de not aldım.Ama bunu da ona söylesem ki bana iftira atan insan bana inanmaz diye bu konuyu zaten açmam gerekmedi. Çünkü parayı verdiğim yakınlarından herhanki bir senet felan almamıştım.Utanmasın diye almamıştım.aklıma gelmediğinden değil.Birazda parayı yollıyanların yakını olduğu için ,kendiliğimden "sen verdiğim para karşılığında senet imza ver demedim.Çünkü bana ondan senet al demediler.Verilen paranın hibe olduğu bilinen birşeydi çünkü. onların işine karışmış olurdum ve kendime ayıp olmazmıydı.Halen daha o işe başladığım tarihleri gösterir faturalar ve de arabayı aldığım faturalar elimde.Olur a belki oğluma sorarlar diye saklıyorum.İnsanlardan her şey beklenir.
Madem ki bana güvenmiyordu bu işi bana niye verdi.Diyelim sonradan pişman oldu o zamanda; Benim adıma yolladığı parayı kimlere benim elimle dağıttırdığını yazsaydı ,sonrada benim yaptığım işin maliyetini şöyle bir piyasada ustalara zahmet edip sorsaydı .İşte o zaman benim kaç paraya kaç paralık iş yaptığımı anlayacaktı ve de o yanımızda çalışan yakınımıza ; günde buraya kaç kişi giriyor kaç para kasaya giriyor diye beni denetletmez ve beni satırla doğramazdı. Günahimi da almazlardı.
Günahimi aldılar diye ben ne yapabilirim.Ben kendimden eminim.Kurana emin olduğum kadar kendimden eminim.İçim müsterih.Beni bu şekilde çiyneyenler düşünsün.

Ya... baba demekki senin tembihin eksik olmuş.Başkasından bedava birşey yeme derken "sende başkasına bedava hiç bir şey yedirme,asla laf dosyaya girmez, "cümlelerini de eklemen gerekirmiş.
Gördün mü ? duydun mu? Başımı duvarlara vurup ağladığım gecelerin hüzün kokusu mekanlarda savrulurken ,benim için üzüldün mü?... Üzülme canısı üzülme,tecrube gerekliymiş demekki.Kurşunları çıkarılamıyan ağır bir tecrube oldu.Gerekliymiş demekki.Allah neylerse güzel eyler.